Słowa podziękowania kieruję do wszystkich tych, których na co dzień być może nie widać, a swoją pracą przyczyniają się również do większej skuteczności naszego związku. Należy pamiętać, że każdy członek związku jest jego najlepszym rzecznikiem i że to od postaw i zachowań ludzi zależy to, jak jesteśmy postrzegani. W tym miejscu jeszcze raz dziękuję każdemu członkowi ZZG w Polsce – za niezłomność, hart ducha, skuteczność. Mogę być dumny, że przewodniczę związkowi, zrzeszającemu takich ludzi.

Pełny tekst przemowy Andrzeja Chwiluka w rozwinięciu artykułu

Szanowni goście, drogie koleżanki, drodzy koledzy.

Witam Was serdecznie na uroczystości Barbórkowej Związku Zawodowego Górników w Polsce. Patrząc na pełną salę, cieszę się, że udało nam się tu dziś tak licznie zgromadzić, zasiąść przy wspólnym stole.

Dzień świętej Barbary to czas świętowania i zabawy. Ale również to doskonały moment na podsumowania i refleksje.

Rok 2009 był dla Związku Zawodowego Górników w Polsce bardzo ważnym rokiem. Wyznaczyliśmy sobie ambitne działania i w pełni je zrealizowaliśmy.

Nasz głos był istotny w dialogu społecznym na forum Polski i Europy. Zabiegaliśmy o najważniejsze sprawy dla polskiego górnictwa, takie jak wspólne działania na rzecz pakietu klimatycznego, limitów CO2. Wystąpiliśmy z apelem do organizacji związkowych oraz pracodawców w celu konsolidacji działań dla dobra polskiego górnictwa. Nasz apel był szeroko komentowany w branżowych mediach, ale co najważniejsze, był skuteczny. Zajęliśmy też istotne stanowisko w sprawie bezpieczeństwa pracy w górnictwie. Mamy jednak świadomość, że walka o poprawę bezpieczeństwa dalej trwa.

W mijającym roku jako pierwszy i do dziś jedyny związek branżowy w górnictwie zrealizowaliśmy projekt unijny „Dialog dwustronny jako metoda zarządzania zmianą gospodarczą w branży górniczej”. Projekt przeprowadziliśmy, nie boję się użyć tego słowa, bezbłędnie. ZZG w Polsce jest organizacją dojrzałą i skuteczną.

Ten rok dla nas górników, związkowców, i ludzi zaangażowanych w życie gospodarcze i społeczne Śląska i Polski, był czasem kolejnych wydarzeń i wyzwań. Wydarzeń czasami smutnych i tragicznych, a niekiedy optymistycznych i dających nadzieję na przyszłość. Nigdy tak nie jest, żeby nie mogło być lepiej. Mam tu na myśli nie tylko bezpieczeństwo pracy na kopali, kwestie związane z zatrudnieniem, ale też kwestie współpracy różnych związków i środowisk powiązanych z przemysłem górniczym, czy też współpracy z Rządem.

Nie chciałbym, żebyśmy w tym świątecznym dniu zapomnieli o tym, że górnictwo to nie tylko etos pracy, ale również bogata tradycja, nowe wyzwania przed kolejnymi pokoleniami Ślązaków i ludzi życiowo ze Śląskiem związanych. Nie możemy myśleć, że węgiel i jego wydobycie, to jest rzecz nieprzemijająca; że górnictwo nie będzie doświadczało trudności. Już się o tym nie raz przekonaliśmy. A w dobie kryzysu może jeszcze wyraźniej to odczuwamy. Problemy mają przecież, jak wiemy, i inne branże w naszym kraju. Przemysł stoczniowy czy hutniczy. A są to branże, które energetycznie powiązane są przecież z górnictwem. Mimo tego, że na całym świecie trwa kryzys gospodarczy, warto mocno podkreślić, że spółki węglowe odnotowały w 2009 roku zysk. Świadczy to o mocnej, niezachwianej pozycji górnictwa jako fundamentu energetyki i całej polskiej gospodarki. Mimo, że ten fakt nie podoba się niektórym politykom czy tak zwanym ekspertom – węgiel jest najważniejszym surowcem energetycznym, zapewniającym Polsce bezpieczeństwo i stabilizację. Górnictwo Polsce jest potrzebne. I nie prędko to się zmieni.

Patrząc w przyszłość, nie wiemy co nas czeka w perspektywie najbliższych lat. Ale myślę, że powinniśmy się nad tym wspólnie razem zastanawiać i dyskutować. Co zrobić, żeby górnictwo było bardziej opłacalne, lepiej zarządzane, bardziej ekologiczne i przede wszystkim bardziej bezpieczne dla tych, którzy dzień w dzień idą na szychtę. Chciałbym, żeby po dyskusjach, udało się nam te nasze wspólne pomysły realizować. Nie jest to – jak widać – łatwe w naszym kraju, bo przyzwyczailiśmy się do tego, że my, Polacy ze sobą nie umiemy się dogadać, choć pogadać lubimy. Dużo słów, obietnic i sporów, a niestety mało działań skutecznych i mądrze zaplanowanych. Może Państwo powiecie, że jestem zbyt dużym optymistą, ale myślę, że jeśli chcemy, to umiemy się porozumieć i zrobić coś pożytecznego w interesie nie tylko własnym, ale i wspólnym, branży i całego kraju.

Uroczystość Barbórkowa to nie tylko okazja do podsumowań, ale także doskonały moment na uhonorowanie i odznaczenie ludzi, których praca i działania przyczyniły się do jeszcze lepszego funkcjonowania Związku Zawodowego Górników w Polsce. Słowa podziękowania kieruję do wszystkich tych, których na co dzień być może nie widać, a swoją pracą przyczyniają się również do większej skuteczności naszego związku. Należy pamiętać, że każdy członek związku jest jego najlepszym rzecznikiem i że to od postaw i zachowań ludzi zależy to, jak jesteśmy postrzegani. W tym miejscu jeszcze raz dziękuję każdemu członkowi ZZG w Polsce – za niezłomność, hart ducha, skuteczność. Mogę być dumny, że przewodniczę związkowi, zrzeszającemu takich ludzi.

Dziękując Wam za przybycie na to nasze górnicze święto, życzę Wam spokojnej i bezpiecznej pracy. Zdrowia, bo zdrowie jest najważniejsze. Poza tym dużo szczęścia, radości. Ciepła domowego ogniska. No i pieniędzy – bo to też ważne.